انگیزه اصلی این بلاگ در واقع برمی گرده به 9 ماه قبل.دقیقا 13 آبان سال گذشته که برای اولین بار در جنبش سبز صدایی هم از آذربایجان شنیده شد.دانشجویان تبریز هم در آن روز دست به راهپیمایی زدند.من که از این خبر ذوق زده شده بودم در یکی از سایتهای اجتماعی که توش مطلب می نوشتم , از آذریهای عزیز برای پیوستن به جنبش تشکر کردم.از ستارخان یاد گردم و از زویا ساکاریان. و این که انقلاب مشروطه ایران مدیون آذری های عزیز است.اما جوابی گه گرفتم غیرقابل باور بود.70% کامتها فحشهای رکیک به زبان ترکی بود و بقیه هم می گفتند که ما با جنبش سبز شما نیستیم.اونا هم که دیدی دانشجوهایی بودند که از جاهای دیگه در دانشگاه تبریز درس میخونند و به زودی بیرونشون می کنیم!اما دو موضوع در کامنتها برام بیشتر جالب بود: اول اینکه تقریبا همه اونا اصرار داشتند که ترک هستند نه آذری.و دوم این جمله که مرتب تکرار می شد: مگر ترکها قیام سرخ بابک را فراموش کرده اند که به جنبش سبز لجنی شما بپیوندند؟
چهره یک ترک نژاد ازقوم تووا
این موضوع انگیزه مطالعه مختصری درباره ریشه آذری های ایران و پان ترکیسم شد.به هر حال خود اصل من هم چند نسل قبل به تبریز بر میگرده
نخست تعریف ترک از ویکی پدیا:
مردمان ترکتبار یا تُرکها مردمانی اوراسیاییاند که در آسیای شمالی، مرکزی و غربی، مغولستان، سیبری جنوبی، شمالغربی چین و بخشهایی از اروپای شرقی ساکناند. آنها به زبانهایی از خانوادهٔ زبانهای ترکیتبار سخن میگویند
خاستگاه اصلی مردمان ترکتبار، آسیای میانه بوده و این مردم که از نژاد زرد بودند[۲][۳][۴] به تدریج در غرب آسیا، خاورمیانه، آسیای کوچک واروپای شرقی پراکنده شدند. در جریان این مهاجرتها بخشهای بزرگی از مردم هندواروپایی نواحی جدید نیز به مرور ترکزبان شدند.[۵] بررسیدیانای در ترکیه نشان میدهد که مردم ترکيه نوادگان مردم مختلف ساکن آناتولی مانند یونانی، ارمنی، قفقازی (آسیانی) و کرد ميباشند که در سدههای معاصر ترکزبان شدهاند و از لحاظ ژن از نژاد ترک (زردپوست مغولسان)بهره بسيار کمی برده اند. کمتر از ۱۰% مردم ترکيه دارای اين نژاد میباشند.[۶][۷][۸] در مورد ترک زبانان آذربايجانی نيز اين قضيه صادق است که از لحاظ ژن به سان مردم ايرانی و قفقازی هستند
اصطلاح "ترک" از میانهٔ سدهٔ ششم میلادی برپایهٔ اتحادیهٔ گوگ ترک ها در مناطق شمال چین و بیابان های غربی آن ایجاد شد و بر اقوام زیرگروه این اتحادیه گذاشته شد و از این پس اقوام جُداسَر و مستقل این اتحادیه ها که هر کدام برای خود نام ویژهٔ خود را داشت، ترک نامیده شدند.
در واقع ترک بیشتر یک اسم است تا یک نژاد یا یک قوم.و تنها قصل مشترک آنها مشترکاتی از زبان ترکهای اولیه(زردپوستها) در
زبانهای مختلف ترکی است و بس.و به لحاظ فرهگی - دین و نژاد کاملا متفاوتند.
ریشه یابی در زبان و الفبای ترکی نشان می دهد که این الفبا اولین بار در مغولستان و در قرن 10 میلادی استفاده شده است
ولی نام ترک در تاریخ اولین بار در قرن 6 میلادی ذکر شده که امپراتور چین در آن زمان در نامه ای به یکی از خانهای مغول نوشته
شده از واژه خان ترک استفاده شده است.
با یک دید منصفانه و غیر متعصب می توان این نکته را به وضوح دید که در واقع ترک زبانها چه در آذربایجان و چه در ترکیه و
اروپای شرقی در واقع اقوامی از مردم محلی بودند که بر اثر مهاجرت و حمله ترکهای شرقی و مغولی تغییر زبان داده اند و از نظرر
ریشه کاملا هم نژاد با مردم محلی در آن ناحیه هستند(ایرانی- یونانی تبار و...) ونه از نژاد مغول
.
اما در حقیقت ورود ترکها به ایران قبل از حمله مفول بوده:
قیام بابک خرم دین
در زمان معتصم خلیفه عباسیبه دلیل نفوذ بالای ایرانیان در دستگاه حکومتی خلیفه که خود از طرف مادری قرابتی با ترکها داشت
بسیار تلاش کرد که با مهاجرت دادن ترکها از خراسان شرقی(افغانستان کنونی) به شمال بین النهرین و ورود آنها به ارتش و حکومت
از نفوذ فارسها بکاهد.در زمان قیام بابک در آذربایجان(که اکثریت جمعیت ـن در آن زمان فارس بودند) بالاگرفته بود.
در فارس بودن بابک با تحقیقی کوتاه در تاریخ هیچ شکی برای محقق فرزانه و جویای آگاهی باقی نمی ماند:
نام "بابک" یا "پاپک" یا "باب" یک نام اصیل ایرانی است. این نام بارها در نامه ها و سروده های چامه سرایان پارسی گو به معنی "پدر" آمده است
بنابر گفتهٔ واقد بن عمروالتّمیمی (اولین کسی که زندگی بابک را به تحریر آورده است)، پدر بابک مِرداس(در کتب مختلف نام های دیگری نیز ذکر شده) از اهالی تیسفون ، پایتخت ساسانیان ، بود که به آذربایجان مهاجرت کرده بود. مادر او ماهرو نام داشت که اهل آذربایجان بود.نام کتاب واقدبن عمروالتّمیمی اخبار بابک نام دارد که اکنون در دست نیست
بابك خرم دين پيشواي خرم دينان است كه آغاز به كار او از آنجا بود كه همسر جاويدان بن سهل، رهبر پيشين خرميان وي را براي جانشيني همسرش برگزيد و آن را به خرميان معرفي كرد
بابك براي نابودي اسلام و عرب به سختي فعاليت ميكرد در اين زمان مأمون سرگرم گرفتاريهاي ناشي از مسأله ولايتعهدي امام رضا(ع) و نارضايتيهايبعباسيان و اعراب بود، به علاوه اقامت طولاني وي در خراسان و دور بودنش از بلاد آذربايجان و عراق فرصت مناسبي براي پيشرفت كار بابك فراهم كرده بود و همچنين گرفتاريهاي مأمون در سالهاي 216- 217 و 218 هـ. ق در جنگ با روم شرقي و مرگ او در سال 218 موجب شد كه خرميان در قسمتهاي ديگر ايران يعني در اصفهان، ري، ماسبندان و لرستان سر برآورند
شورش خرميان و قدرت روز افزون بابك در آذربايجان موجب شد تا معتصم، خطر بابك را بر خلاف مأمون بسيار جدي بگيرد ,و پس از شکستهای فراوان در برابر بابک نهایتا توسط یک سردار ایرانی به نام افشین و باسپاه بزرگی که اکثرا هم ترک بودند توانست قیام بابک را سرکوب کند.
پان ترکسیم
:
تعریف:
پان ترکیسم شاخه ای از مکتب بزرگ «پان» است. شاخه های بزرگی از این مکتب بنامهای پان اسلاویسم، پان عربیسم و و ... شناخته می شوند. اصولاً این نهضت برآمده از نهضت بزرگتر ناسیونالیسم است که در قرن نوزدهم در اروپا آغاز شد. اگرچه نمی توان برای یک اندیشه نقطة آغازی تعیین نمود ولی می توان از دوره ای سخن گفت که یک اندیشه تبیین و تدوین شده و از حالت احساسی پراکنده و مبهم به صورت اندیشه ای مدوّن درآمده است.
ناسیونالیسم اندیشه ای است که بیشتر در آلمان و اروپای شرقی بروز کرد. ناسیونالیسم در آغاز بیشتر وجهة فرهنگی داشت تا سیاسی. نهضت این معنی را دربرداشت که هر ملتی صاحب زبان، تاریخ و نظریه ای نسبت به جهان و سرانجام تاریخ خاص خود می باشد که باید آن را حفظ و تکمیل کند. بعدها ناسیونالیسم توجه خود را به وجه سیاسی نیز معطوف کرده و عنوان داشت که برای حفظ این فرهنگ ملی و محرز ساختن آزادی و عدالت در حق افراد جامعه، هرملتی باید برای خود حکومت مستقلی تشکیل دهد.
پیشینه:
اندیشه پان ترکیسم، یعنی یکی کردن همه سرزمینهایی که ساکنان آن به یکی از زبانهایی که ریشه آنها به زبانهای آلتایی میرسد نخستین بار از سوی یک خاورشناس مجارستانی یهودی تبار بنام آرمینیوس وامبری در دهه ۱۸۶۰ ساخته و مطرح گشت. وامبری رایزن سلطان عثمانی شده بود ولی در نهان برای لرد پالمرستون و دفتر امور خارجه بریتانیا کار میکرد. ساختن و مطرح کردن این اندیشه از سوی وامبری و بریتانیا در اصل به منظور ایجاد یک کمربند از آلتائی زبانها در جنوب روسیه بود تا مانعی شود برای گسترش و رخنه روسها به مستعمرات انگلیس در هندوستان. بعدها یهودیها و صهیونیستهای دیگری کار وامبری را ادامه دادند از آن جمله نویسنده یهودی فرانسوی بنام لئون کاهون که در کتاب خود «Introduction al'Histoire de l'Asie, Turcs, et Mongols, de» به شکلدهی و تبلیغ پان ترکیسم پرداخت. پس از او به نویسنده یهودی انگلیسی برمیخوریم بنام آرتور ل. دیوید که در کتاب خود کوشید تا به ترکزبانها حس برتری نژادی و نژادپرستانه بدهد. این ایده در اوایل سده بیستم از طریق ترکان جوان در امپراتوری عثمانی شکل گرفت
اغوزیت : هدف ایجاد یك حكومت اغوزی است. اتحاد و همبستگی تركیه، آذربایجان، تركمنستان، آذربایجان ایران و ترکمن ها بایستی اغوزستان فردا را تشكیل دهد.
جرای طرح پان تركیسم از همان دوران حكومت عبدالحمید آغاز شد و سپس مورد پذیرش رسمی و پیگیری تركهای جوان قرار گرفت. از آن پس این ایدئولوژی محور سیاستهای دولتی همه حكومتهای ترك را تشكیل داد. این پان تركیسم بود كه در اجرای مرحله اول یا تركیسم، نژاد کشی ارمنیان را در ارمنستان غربی و دیگر مناطق ارمنی نشین تركیه به اجرا در آورد.
پان تركیسم در سالهای 1918 و 1920 در ارمنستان شرقی ( جمهوری ارمنستان كنونی ) دست به كشتار زد تا از این طریق راه
به طرف شرق یه سوی ایجاد یک حکوکت اغوزی بکشاند.
